Wspomnienia Tom XI, Mościcki Jerzy

Jerzy Mościcki w XI tomie wierszy pt. "Wspomnienia" po raz kolejny odsłania bolesną historię swojego życia. Utwory z tego zbioru nasycone są ogromnym smutkiem, bolesną tęsknotą za żoną Krysią i synem oraz żalem do losu, życia i Boga. Autor wielokrotnie zadaje pytania o przyczynę przeciwności, które wciąż stają na jego drodze, bezsilności, która towarzyszy na każdym kroku, a tylko noce i sen dają ukojenie. Jednak wydaje się, że te pytania już na zawsze pozostaną bez odpowiedzi…Ugaś me serce bólem rozpalonedaj pokój duszy ciału ukojenieprzemyj nadzieją oczy rozpalonedaj siłę by iść dalej i pokonać cierpienieby iść po Twych śladach kiedy kroczyłeśpo ziemskim padole dla naszego zbawieniaodkrywać dobro które czyniłeśi tworzyć wiersze pełne uwielbieniaprzywróć wiarę jaką utraciłemw żałości po stracie tych których kochałemdaj zapomnienie cierpieniom które przeżyłempozwól uwierzyć że jeszcze życia nie przegrałem